و از امورى كه انسان را اعانت كامل كند بر تحصيل حضور قلب ، مراقبهء از وقت است كه عهد معهود و ميعاد موعود حق است ، و شخص سالك الى اللَّه و مجاهد فى سبيل اللَّه اگر نتوانست تمام اوقات خود را به حق دهد ، لااقل اين پنج وقت را كه حق تعالى به او وقت داده و دعوت براى ملاقات فرموده ، بايد مراقبت كند و از حق تعالى به جان و دل تشكّر كند كه او را اجازهء ورود در مناجات داده ، و بار خدمت در مجلس انس و محفل قدس داده . پس ، از آن غفلت نكند و از وعده‌گاه حق تخلّف نورزد ، شايد مواظبت بر اوقات و مراقبت از ميعاد ملاقات ، كه در اوّل امر بىمغز و صورى است ، به توفيق حق و دستگيرى آن ذات مقدّس - جلّ شأنه - حقيقت پيدا كند و با مغز شود ؛ آن وقت به لذّت مناجات و انس با محبوب نائل شود و سرّ حقيقى عبادت را دريابد و فتح ابوابِ عبادتِ روح و قلب بر او گردد و رفته رفته جنود الهيّه را در مملكت وجود خود قائم به عبادت حقّ بيند ، و كشف نمونه‌اى از سُبُحات جمال و جلال بر قلب او شود و به اوّل جلوهء توحيد افعالى نائل گردد ، و پس از آن براى او راه سلوك الى اللَّه مفتوح شود ، و لياقت ورود در صلات حقيقى پيدا كند ، باذن اللَّه تعالى . فصل دهم در سرّ استقبال به كعبه است كه امّ القرى است و مركز بسط ارض است : وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِكَ دَحاها « 1 » . ويَدُ اللَّه وبِحِيالِ اللَّه وبِحيالِ بَيْتِ الْمَعْمُور است كه سرّ قلب و در سماء رابعه است . پس ، كعبهء امّ القرى سرّ آن بيت المعمور است كه سرّ قلب است و سرِّسرِّ آن ، يد

--> ( 1 ) - « و زمين را پس از آن بگسترانيد » . ( النازعات ( 79 ) : 30 )